Merhaba;
Bazen yalnız hisseder kendini insan bu yüzden çok güzel bir sözle başlamak istiyorum sözlerime.
Etrafım çok Kalabalık, ama hepsi Merabalık...!!!!
Bazen insan yüzlerce kişi olsa da etrafında yalnız hisseder kendini hep bir şeyler eksiktir hayatta, asla mutlu olamaz kimi çocuğundan şikayetçi kimi eşinden,kimi işinden kimse mutlu değildir. Lakin en çok sanıyorum bundan yaşlılarımız şikayetçi terkedilen analar hep yol gözler durur pencereden, kapı her çalındığında heyecanla koşarlar kapıya belkide arayıp sormayan evlatlarıdır diye ama hep bir hayal kırıklığı olur. Bu konuyu neden seçtiğimi merak edebilirsiniz ? birkaç gün önce annaneciğimi kaybettim ölüm mutlaka kapımızı çalacak lakin yinede yaşı kaç olursa olsun yakıştıramıyoruz işte mekanları hepsinin cennet olsun. Annaneciğim şanslıydı üç kızı da sahip çıktı ama şanslı olamayanlar da var :(
Yaşlılarımıza, analarımıza,ailemize sahip çıkmalıyız.Başta da dediğim gibi ne kadar kalabalık olsa da etrafımız bazen konuşacak kimse bulamayız her şey tabii ki güllük gülistanlık olmayabilir hayatta, dertler ve sıkıntılar bizim için lakin bunu aza indirgemek bizim elimizde herkese elbette güvenilmiyor ama bunun yanında insan bazen kendininde dert ortağı olabiliyor şunu öneriyorum ben, hiç bir şey yapamazsak bile suya konuşun göreceksiniz o an kimseye ihtiyaç olmayacak.
Arkadaşlık, dostluk çok önemli hayatımız da sevgimizi göstermekte biraz çekingen davranıyoruz.''Seni Seviyorum'' demeyi unuttuk yada demek zor geliyor hep karşıdan bekliyoruz yanlış sevgide asla gurur olmamalı bir adım attığımız da karşıdan aynı tepkiyi alırmıyız korkusuyla yaşamamalıyız bırakın söylemesinler siz haykırın ailenize, arkadaşlarınıza, çevrenize ''Merabalık'' olarak kalmasınlar.
Yalnızlık güzel olduğu kadar acımasız uzun süre yalnız kalamaz insan kalmamalı sevgi her şeyin ilacı...
Sevgiyle Kalın Delidoluda Kalın..
DeliDoluAnne
